Tai Situpowie uważani są za emanację Majtrei, Buddy Przyszłości, który obecnie przebywa w niebie Tuszita. Jest to jedna z najważniejszych linii tulku w tradycji Kagju.

Guru Padmasambhawa przepowiadał pojawienie się Situ Rinpoczego, określając go jako swą własną emanację.

Obecny, dwunasty Situ Tulku, Pema Dynjo Njindzie Łangpo, urodził się w 1954 roku w Pal Jul w Tybecie. Został intronizowany w Palpung przez Jego Świątobliwość XVI Karmapę. Zgodnie z sugestią Karmapy jeszcze przed inwazją chińską przeniósł się do Bhutanu, a później zamieszkał w Rumteku, gdzie otrzymał od J.Ś. Karmapy pełen przekaz nauk Kagju. W wieku dwudziestu dwóch lat przeniósł się do Szierab Ling, w pobliżu Dharamsali, gdzie założył klasztor, będący jego główną siedzibą poza Tybetem.

XVI Karmapa przed śmiercią mianował Situ Rinpoczego jednym ze swych czterech regentów i dał mu ukryty w talizmanie list dotyczący narodzin swej siedemnastej inkarnacji. W liście tym, otwartym w 1992 r., J.Ś. Karmapa przepowiedział szczegóły swych przyszłych narodzin, a także fakt, że Situ Pema Dynjo będzie głównym nauczycielem XVII Karmapy.

Situ Rinpocze jest otaczany najwyższym szacunkiem m.in. ze względu na swą umiejętność nauczania Dharmy w sposób niezwykle jasny i precyzyjny. Rinpocze jest dobrze zaznajomiony z zachodnią kulturą i sztuką, a szczególnie z mentalnością ludzi Zachodu. Jego wykłady Dharmy charakteryzuje inspirująca prostota i bezpośredniość.