Podstawą praktyki Wadżrajany jest samaja. Wielu moich starszych uczniów o tym wie, ale ponieważ mogą tu być początkujący, wyjaśniam zatem, że samają, podstawową samają lub rzeczywistą samają jest miłość i ta miłość jest więzią, która łączy nas przez wiele wcieleń.

To jest więź pomiędzy uczniami, pomiędzy lamami i uczniami i tak dalej. Jeśli nie pozwolimy, aby ta więź wygasła, jeśli nie przerwiemy tej więzi miłości, to w przyszłości, w kolejnych wcieleniach, będziemy się ponownie spotykać, pomagać sobie i przynosić sobie nawzajem pożytek. Jeśli natomiast przerwiemy samaję, tę więź miłości, która nas łączy, wtedy w przyszłości możemy sobie tylko nawzajem szkodzić. Tak więc samaja pomiędzy uczniami oraz między uczniami i lamą jest bardzo cenna i ważna. Koniecznie trzeba o nią dbać i nie pozwolić, aby została przerwana. Dzięki temu, że dotychczas mieliśmy tę pozytywną samaję, dlatego teraz wspólnie praktykujemy Wadżrajanę. I aby w przyszłości przynosić sobie nawzajem pożytek ważne jest, abyśmy wszyscy zachowywali naszą samaję i nie dopuścili do powstania gniewu czy zazdrości pomiędzy nami. I tego uczą tantry: jeśli będziemy zachowywać naszą samaję, osiągniemy najwyższe siddhi w ciągu siedmiu wcieleń.