Czogjam Trungpa Rinpocze (1940-1987) był dzierżawcą linii przekazu szkoły Karma Kagyu. Pochodził z Tybetu. Żyjąc tam do 1959 r. był najwyższym opatem klasztorów w Surmang. Studiował, oprócz oczywiście Dharmy, takie dyscypliny jak: kaligrafia, poezja, taniec, malarstwo.

W 1963 r. wyjechał do Anglii, gdzie w Oksfordzie studiował religię, sztukę i języki zachodnie. Z powodu kontrowersji, jakie w konserwatywnym środowisku tybetańskiej diaspory wywołały jego nowatorskie metody przekazywania nauk buddyjskich, mógł podjąć nieskrępowaną działalność nauczycielską dopiero po przeprowadzce do Stanów Zjednoczonych w 1970 roku. Tam mieszkał w Boulder. Założył organizację Wadżradhatu.

Był niezwykle kontrowersyjną postacią. Tak żył, a umarł jak umierają wielcy mistrzowie. Świadczyły o tym liczne pomyślne znaki przy kremacji. Napisał takie książki jak: „Medytacja w akcji”, „Mit wolności”, „Szambala”, „Podróż bez celu”, „Cutting through spiritual materialism”.

Ogromną rolę Trungpy Rinpocze w krzewieniu buddyzmu potwierdzają i przypominają najważniejsi współcześni nauczyciele buddyjscy, tacy jak XVI Karmapa Rangdziung Rigpe Dordże, Dalajlama, Dilgo Khjentse Rinpocze, Thrangu Rinpocze, Tenga Rinpocze, Dzongsar Khjentse Rinpocze, Tenzin Wangjal Rinpocze i wielu innych. Dzogczen Ponlop Rinpocze, jeden z najwybitniejszych mistrzów medytacji młodego pokolenia, powiedział o nim: „Zgodnie z buddyjskimi tekstami jest dziewięć właściwości, którymi cechuje się doskonały nauczyciel Dharmy. Trungpa Rinpocze posiadał wszystkie”.