Wadżrakilaja (tyb. Dordże Phurba) może być opisany jako cztery urzeczywistnienia. W przeszłości wielcy mistrzowie, tacy jak Guru Rinpocze, a także inni wybitni indyjscy medytujący uzyskiwali bezpośrednią wizję Dordże Phurby i w końcu osiągali Przebudzenie dzięki tej praktyce czterech metod urzeczywistnienia.

Phurba pierwotnej mądrości
Z tych czterech metod realizacji, związanych z praktyką Dordże Phurby, pierwsza znana jest pod nazwą „Phurba pierwotnej mądrości”. Jeśli chodzi o związek z praktyką, jaką rzeczywiście wykonujemy w codziennym życiu, to ten aspekt Phurby odpowiada medytacji szine i lhagtong, medytacji mahamudry.

Praktyka mahamudry, która odpowiada „Phurbie pierwotnej mądrości”, stosowana jest, by przezwyciężyć nasze przywiązanie. Ono jest miejscem, w które wbijamy pierwszą Phurbę. Stale bowiem gromadzimy w sobie pragnienia, związane z zewnętrznymi obiektami. Jest to zarówno lgnięcie do realności zewnętrznych zjawisk, jak i samo przywiązanie do tych obiektów, a także lgnięcie do dualistycznego postrzegania. Tak więc wbijając „Phurbę pierwotnej mądrości”, czyli stosując szczególną praktykę mahamudry, przecinamy to dualistyczne przywiązanie tak do zewnętrznych obiektów, jak i do umysłu. Takie jest zastosowanie pierwszej Phurby. Gdy używamy pierwszej Phurby do oczyszczenia konceptu dualistycznego lgnięcia, to pokonane zostają wszelkie splamienia umysłu (skt. klesia), a owocem będzie urzeczywistnienie Dharmakai, zwane osiągnięciem pożytku dla siebie samego.

Phurba Rozciągniętej Liny Współczucia
Drugi rodzaj Phurby, zwany „Phurbą Rozciągniętej Liny Współczucia”, odpowiada praktyce bodhicitty. Kiedykolwiek praktykujemy bodhicittę, stosując różne metody, jak medytacja nad miłującą dobrocią i współczuciem czy „medytacja dawania i brania” (tyb. tonglen), to mamy wówczas do czynienia z drugą Phurbą, „Phurbą Rozciągniętej Liny Współczucia”.

W jakim celu stosuje się ten drugi rodzaj Phurby? Miejscem umieszczenia tej Phurby są wszystkie czujące istoty. Są dla nas punktem odniesienia, jako ci, którzy mają być prowadzeni przez Bodhisattwę. Staramy się przynieść im pożytek tak bardzo, jak to tylko możliwe. Medytując nad miłującą dobrocią i współczuciem, rozwijając szczodrość, starając się kroczyć właściwą drogą  niosąc pomoc istotom, próbujemy nie tylko je ochraniać, ale i wprowadzać na ścieżkę. Staramy się też chronić wszystkie istoty przed złymi ścieżkami i przed błędnymi poglądami. Takie więc jest zastosowanie drugiej Phurby. Owoc praktykowania tego rodzaju Phurby jest taki, że uzyskujemy zdolność doprowadzenia wszystkich istot do stanu Buddhy.

Phurba wielkiej szczęśliwości bodhicitty
Przechodzimy teraz do trzeciego rodzaju Phurby, tzw. „Phurby wielkiej szczęśliwości bodhicitty”. Ta Phurba związana jest z fazą stwarzania w medytacji. Na koniec fazy stwarzania wykonujemy praktykę, w której pojawiają się takie elementy, jak kanały, wiatry i tigle. Medytacja związana z tymi trzema elementami odpowiada trzeciej Phurbie.

Do czego stosuje się ten rodzaj Phurby? Tę Phurbę wbijamy w nasze nieczyste kanały, wiatry karmiczne i punkty koncentracji energii, czyli thigle. Dzięki temu oczyszczamy kanały, wiatry i thigle i w efekcie uzyskujemy zdolność manifestowania trzech kai. Mówiąc dokładniej, dzięki oczyszczeniu swych kanałów mamy zdolność zamanifestowania nirmanakai(uzyskujemy tzw. wadżra-ciało), dzięki oczyszczeniu wiatrów osiągamy sambhogakaję(wadżra-mowę),a dzięki usunięciu zanieczyszczeń thigle – dharmakaję(wadżra-umysł).

PhurbaPhurba symboliczna
Ostatni, czwarty rodzaj to „Phurba symboliczna”. Jeśli wykonujemy praktykę jidama Dordże Phurby, powinniśmy mieć przedmiot zwany phurbą*. Jest on podstawą medytacji, która obejmuje wyobrażanie siebie w formie „bóstwa”, czyli proces stwarzania, a także powtarzanie mantry oraz fazę osiągania doskonałości. Tę phurbę stosujemy zarówno w odniesieniu do siebie, jak i do wszystkich czujących istot, by pokonać wszelkie negatywne emocje i splamienia. Kiedy wbijemy ją w przeszkadzające uczucia czujących istot, pojawi się zdolność oczyszczenia pięciu trucizn umysłu w pięć aspektów pierwotnej mądrości.

Jeśli ktoś praktykuje sadhanę Dordże Phurby, to zawiera ona w sobie wszystkie rodzaje phurby, o jakich przed chwilą mówiliśmy. Na przykład, kiedy na początku medytacji przyjmujemy schronienie i pobudzamy bodhicittę, a na koniec dedykujemy zasługę dla dobra wszystkich istot, to te fragmenty praktyki związane są z „Phurbą Rozciągniętej Liny Współczucia”. Po osiągnięciu stabilności w wyobrażaniu siebie jako „bóstwa”, przechodzimy do fazy osiągania doskonałości, medytacji na kanały, wiatry i thigle, która z kolei powiązana jest z „Phurbą wielkiej szczęśliwości bodhicitty”. Jeśli poświęcamy się medytacji na Dordże Phurbę, to niezwykle ważne jest, byśmy mieli rodzaj sztyletu, zwany phurbą, który zawiera w sobie symbolikę całej mandali Wadżrakilai. Jest to „Phurba Symboliczna”. Przyjrzyjmy się jej teraz dokładniej.

W górnej części phurby znajduje się pięcioramienna półwadżra, która oznacza pięć aspektów pierwotnej mądrości. Poniżej widnieją trzy twarze, które są zarówno męskie, jak i żeńskie, bowiem symbolizują trzy twarze Dordże Phurby oraz twarz jego „partnerki”. Następnie pojawia się dziesięciokrotnie spleciony węzeł, odpowiadający dziesięciu groźnym bóstwom jab-jum, znajdującym się w orszaku centralnej postaci.

Główna rączka phurby powinna być ośmiokątna i ozdobiona specjalnymi ornamentami – symbolizuje ona dalsze dwadzieścia jeden bóstw orszaku Wadżrakilaji. Dolna jej część to czterej Strażnicy Kierunków. Samo ostrze zaś ma trzy krawędzie, które odpowiadają pozostałym strażnikom mandali – są to trzy grupy żeńskich bóstw: cztery Siona, cztery Dagni i cztery Sabdak.

Ostrze phurby wychodzi z ust ciusina – wodnego demona Jest to mitologiczne zwierzę o niezwykłej mocy: ktokolwiek dostanie się w jego paszczę, nieodwracalnie musi zginąć. Oznacza to, że jeśli praktykujący czy wadżra-mistrz, dysponujący siłą jednoupunktowionej koncentracji, czyli samadhi, zastosuje tę phurbę wobec jakiegokolwiek obiektu, to efekt takiego działania nie może się równać z żadnym innym, jest nieodwracalny i nie do pokonania.

Zatem gdy chcemy medytować na Dordże Phurbę, należy umieścić ten przedmiot, „Phurbę Symboliczną”, w środku mandali, jako podstawę do naszej praktyki. Wykonujemy potem szereg rytuałów, wizualizacji i powtórzeń mantr i dzięki temu osiągniemy moc urzeczywistnienia symbolizowaną przez phurbę.

Po procesie stwarzania przychodzi faza osiągania doskonałości i na koniec rozpuszczamy wizualizację i wykonujemy medytację szine i lhagtong. Ten fragment praktyki odpowiada „Phurbie pierwotnej mądrości”.

W ten sposób w praktyce Wadżrakilai zawarte są wszystkie cztery rodzaje Phurby.

Źródło: buddyzmwadzrajana.blogspot.com