W wyższych tantrach występuje pewna gniewna forma bóstwa posiadającego płeć żeńską. Jest to Dźniana Dakini Simhamukha. Istotne jest zrozumienie, że choć wygląda bardzo groźnie i ma zwierzęcą głowę, nie jest to strażniczka (srung-ma) podporządkowana dharmie i związana ślubowaniami przez dawnych mahasiddhów.

Simhamukha to gniewna manifestacja Guhjadźniana Dakini, która według tradycji njingmapy była główną nauczycielką Padmasambhawy w krainie Odijana. Dlatego, choć Simhamukha jest dakinią, pełni funkcję jidama, bóstwa medytacyjnego, którego podstawowym zadaniem jest powstrzymywanie i odwracanie (bzlog-pa) ataków parapsychicznych oraz podporządkowywanie negatywnej energii kobiecej uosabianej przez duchy matrika i mamo.

Te złe duchy zamieszkują dzikie rejony, góry i wzgórza, z dala od patriarchalnej cywilizacji. Tak więc stanowią swego rodzaju nieokiełznaną żeńską energię zagrażającą męskiej płci. Simhamukha pojawia się w gniewnej i demonicznej żeńskiej formie. W gruncie rzeczy jest to forma ducha matrika lub mamo. […]

Z historycznego punktu widzenia, dakinie i matriki bardzo często były przedbuddyjskimi, pogańskimi boginiami ziemi i nieba, chociaż zwykle matriki posiadają bardziej lokalną naturę. Dakinie mogą przyjmować rozmaite żeńskie formy – młode i stare. Niektóre z nich noszą zwierzęce głowy. W tradycji hinduistycznej bogini Durga bywa nazywana Krolową Dakiń i Matrik czyli czarownic.

Pod wieloma względami Simhamukha to buddyjska wersja Durgi, która zamiast ujeżdżać lwa i wymachiwać bronią w osiemnastu rękach, sama posiada lwią głowę. […] główną magiczną funkcją Simhamukhi jest odwracanie (bzlog-pa) negatywnej energii w taki sposób, by powróciła do swego źródła, niezależnie od tego, czy jest nim czarny mag czy zły duch (gdon).

Źródło: John Reynolds „Simhamukha – Gniewna Dakini o Lwiej Głowie”