Dharma posiada dwa aspekty: aspiracji i aktywności. Aspiracja to samo gadanie, wielu jest takich, którzy nie stosują w swoim życiu nauk. Ludowe powiedzenie głosi: „Wielu usłyszało Nauki, jednak tych którzy je stosują jest niewielu. Nawet ci, którzy trochę zaczęli praktykować zbaczają z drogi i gubią się”.

Jeśli chodzi o Dharmę, to sama praktyka jest ważniejsza niż nauki i dyskutowanie o nich. Dharma jest tym, co rzeczywiście mamy do zrobienia. Co więcej lepiej jest podążać w skupieniu za wskazówkami swoich nauczycieli niż praktykować na podstawie wskazówek wyczytanych z książek i stworzonych na bazie własnej inteligencji.

Z naszych wszystkich aktywności najważniejsze jest to, żeby usiąść i zacząć praktykę. Nie powinniśmy się za wiele wiercić, po prostu powinniśmy siedzieć na miejscu. Powinniśmy właściwie siedzieć, jednak nie za sztywno i pamiętać, że ludzie którzy dobrze praktykują zużywają kolejne poduszki medytacyjne, a nie pary butów!

Tłumaczył Grzegorz Kuśnierz.

Źródło: buddyzm.edu.pl

Dilgo Czientse Rinpocze (1910-1991) był wcieleniem Dziamjanga Czientse Łangpo, mistrza i wizjonera z XIX wieku, jednego z inicjatorów ruchu Rime, którego ideą było praktykowanie jednej drogi aż do realizacji i jednocześnie tak dobra znajomość nauk innych szkół, by można było udzielić wszystkim uczniom najbardziej pożytecznych wskazówek.