By podążać ścieżką Mahamudry, potrzebujemy autentycznego przekazu od mistrzów. Guru odgrywa bardzo istotną rolę w Mahamudrze, ponieważ niezależnie od tego jak dobrze, jak bezpośrednio i doskonale Budda Siakjamuni przekazał nauki Mahamudry, nie jesteśmy w stanie znaleźć się w jego obecności.

Możemy jednak przebywać w obecności naszych guru i tylko dzięki ich błogosławieństwu bezpośrednio otrzymamy istotę Mahamudry, zjednoczymy się z nią oraz ją urzeczywistnimy.

W tradycji Mahamudry mówi się, że współczucie guru i współczucie buddów są sobie równe – nie różnią się. Jeśli zaś chodzi o życzliwość, to guru okazuje nam jej więcej niż wszyscy buddowie trzech czasów, ponieważ bezpośrednio wskazuje nam naszą prawdziwą naturę. Kluczem do doświadczenia lub urzeczywistnienia Mahamudry jest zatem nasze oddanie się guru i linii przekazu. Bez oddania nie ma adhiszthany, przekazu błogosławieństwa.

W jednej z pieśni urzeczywistnienia mówi się, że oddanie jest jak słońce świecące na górę śnieżną. Ta góra jest jak guru. Jeżeli słońce oddania nie będzie świecić na lodowiec czterech kaj naszego guru, rzeka przepływu błogosławieństwa nie spłynie w dół.

Ta metafora ilustruje, od czego zależy, czy przyjmiemy przekaz Mahamudry. Im silniej świeci słońce oddania, tym silniej będzie płynąć strumień błogosławieństwa. Jeśli jest zbyt zimno lub zbyt pochmurnie, jeśli nie ma słońca, lodowiec trwa zamarznięty. Jest jak zawsze piękny, jak zawsze czysty, ale strumień nie spływa z góry. Dlatego właśnie jeśli mamy przyjąć błogosławieństwo, wzbudzanie oddania jest bardzo ważne.

Musimy zwracać baczną uwagę na nasz umysł oddania. Ponieważ w ścieżce Mahamudry podkreśla się wagę oddania dla guru, linii przekazu i nauk Mahamudry, ścieżka ta często nazywana jest „ścieżką oddania”.

Oddanie jest ścieżką i urzeczywistnieniem. Jest doświadczeniem i spełnieniem. Za każdym razem, gdy uświadamiamy sobie głębię oddania, urzeczywistniamy prawdziwy stan umysłu Mahamudry.

Oddanie nie jest po prostu ślepą wiarą; doświadczenie lub smak oddania jest raczej doświadczeniem nagiej rzeczywistości naszego umysłu, szczególnie naszych emocji. Oddanie bierze się z zaufania i poddania się, które pochodzą z pewności, a ta z kolei pochodzi z wiedzy. Dlatego też oddanie takie jest głęboko zakorzenione w mądrości i wiedzy.

Powyższy fragment pochodzi z książki Dzogczena Ponlopa Rinpocze „Nagłe przebudzenie”, udostępnionej w całości do bezpłatnego pobrania, jako e-book na stronie http://dharmaebooks.org