Buddyści mają zwyczaj wyrażania swoich aspiracji z osobistego punktu widzenia, stąd też ślubowania bodhi formułowane są często w kategoriach pragnień “ja”, takich jak: “(Ja) chcę uciec z kręgu samsarycznych odrodzeń”, “ (Ja) chcę się odrodzić w Czystej Krainie”, “(Ja) chcę uzyskać pełne oświecenie, żeby móc prowadzić do niego wszystkie istoty”. Fundament nauk buddyjskich stanowi jednak twierdzenie o braku jaźni “ja”; czy wobec tego ślubowania bodhi sformuowane jak wyżej nie stoją w sprzeczności ze ścieżką?

Ludzie aspirują zwykle do wkroczenia na ścieżkę bodhi, gdy już uświadomią sobie, że świat jest przepełniony cierpieniem i szukają drogi wyzwolenia z cierpienia. To nieuniknione, że nasze aspiracje mają swój początek w osobistym pragnieniu ucieczki od cierpienia i osiągnięcia szczęścia. Niemniej, nauki Dharmy mają źródło w obserwacji zjawiska wędrówki w samsarze wszystkich istot; dlatego też wskazują na współzależne powstawanie i zanikanie jako powszechną regułę. Dharma, to uniwersalne prawdy, które odnoszą się do wszystkich istot i pożytek, który z niej wynika wykracza poza ograniczone, stronnicze poglądy.

Skoro uświadomiliśmy sobie uniwersalny charakter nauk Dharmy, lepiej będzie, gdy do naszych ślubowań bodhi włączymy wszystkie istoty. Wyjścia poza stronniczość i ograniczone poglądy nie da się jednak osiągnąć “czysto teoretycznie”; stopniowe osiągnięcie takiej postawy jest możliwe tylko dzięki szczeremu oddaniu praktyce Dharmy. W toku praktyki możemy siebie ciągle napominać, abyśmy nie ograniczali się do naszych osobistych poglądów, naszego “własnego” rozumienia sytuacji; zamiast tego przyjmujemy perspektywę, która obejmuje wszystkie istoty. Daje nam to nadzieję na wydobycie się z okowów naszych poglądów i naszego pojmowania.

Napisane po chińsku i przetłumaczone na angielski 3 listopada 2018, El Cerrito, California

Źródło: Buddyzm Prosto